maandag 6 augustus 2012

Ritje kust

Vorige week er een rustig weekje van gemaakt, een keer een rondje van 62km a 32km/h gem, een rondje van 30km van hetzelfde en een rondje van 65km waarvan 25km samen met mijn zoon Kenzo. Tijdens dat ritje zagen we nog een auto op zijn kop in de sloot liggen bij de zeedijk.
Op een heel vreemd punt waar de weg een hele flauwe (bijna geen) bocht maakt en dan toch op zijn kop aan de andere kant van de weg in de dulf, knap hoor!
Er stonden 3 jonge meiden bij, alle 3 druk in de weer met hun aan hun handpalm verkleefde Android GSM. De volgende doorkomst van dat rondje, kwam ik de wagen van de bergingsmaatschappij al tegen met de "special deuked" Fiat achterop.

Ik wil niet beweren dat ik heel hard kan fietsen, maar ik ben soms wel jaloers van die mensen die echt uren heel rustig kunnen fietsen. Ze genieten van de omgeving, van de fietsbeweging op zich en zien en horen alles in hun omgeving. Ze worden niet uitgedaagd door de cijfertjes op hun al dan niet aanwezige fietscomputer of door iemand die hun inhaalt of in hun gezichtsveld komt.
Nee, ze rijden gewoon hun eigen tempo, echt knap hoor!
Ik word altijd gelijk uitgedaagd door bovengenoemde feiten/gebeurtenissen, ik kan het niet laten om dan mijn voornemens te laten varen en het snot voor mijn ogen te fietsen.
Zo ben ik een keer achter iemand aan gegaan met het snot voor mijn ogen en het slijm in mijn nek en toen ik hem voorbij ging , schoot de kramp van mijn kleine teen tot in mijn rechter oorlel.
Dat kon ik natuurlijk niet laten blijken en ik nam de eerste de beste afslag midden in de polder, het interesseerde me geen hol waar de weg naartoe leidde, als ik mij gezicht maar kon redden (en verschonen).

Vandaag ging ik het eens anders doen, vanaf mijn werk (ochtenddienst) vertrokken voor een rit van 3 uur. Gisternacht een slechte nachtrust gehad, het leek wel of we terug in de poepluierstijd zaten. Ik werd 3 maal gewekt door zacht gejammer/gepiep van onze woef, om 1,3 en 4 uur en daartussenin viel ik niet echt gelijk in slaap. Onze woef had last van zijn darmpjes en zat flink aan de dunne. De oorzaak lag niet aan het feit dat zijn tandjes door kwamen, want er staat al geruime tijd een flinke batterij in zijn bek. Nee, eerder aan de zwempartij van gisteravond waar hij waarschijnlijk veel van dat "schone" Scheldewater heeft binnen gekregen. Zo'n hond, en vooral onze Lance, is net je kind, ook volledig afhankelijk van zijn omgeving betreft eten, plassen/poepen, spelen, kroelen enz en met dat verschil dat hij zich niet zo gemakkelijk verstaanbaar kan maken. Ik kan dan ook absoluut niet kwaad worden op mijn vriend als hij een
"ongelukje" heeft gehad.


Kortom, ik voelde me wel een beetje brak toen ik mijn voeten in de Keo's klikte om 15:00h met een tegenwind tot aan Sluis waar menig Kite-surfer van gaat watertanden.
Ik had me voorgenomen om zo lang mogelijk niet naar mijn fietscomputer te kijken en puur op gevoel en ontspanning te rijden. Dat betekent niet dat ik niet doortrap, maar in ieder geval niet forceer. Ik had mezelf opgelegd om minimaal tot aan Cadzand niet te kijken. Zelfs daarvan zie ik de uitdaging in, het was een serieuze inwendige strijd, zwaarder nog dan die met de wind, maar ik heb het volbracht! Het was weer goed uitkijken langs de kust met al die verdwaalde toeristen die zich alleen wanen op het fietspad en dan ook de hele breedte nodig hebben.
Vanaf Sluis richting Oostburg gereden waar het tempo lekker naar boven ging, maar nog steeds ontspannen. Pas ter hoogte van Ijzendijke ging mijn blik per ongeluk over mijn Garmin enz ag ik dat ik aan de 92 km zou komen als ik via brug van Sluiskil naar de sluizen zou rijden. Mijn gemiddelde stond op dat moment op 32,6km/h en ja,...... toen was het spel op de wagen.
Ik kon het niet laten om de laatste 10km even door te trekken en zo draaide ik na 92km met 33km/h gemiddeld mijn oprit op.

Ik wilde vrijdag aanstaande graag meedoen met de S/P's in de door TMZ te organiseren wedstrijd in Terneuzen, maar kan helaas niet vrij zijn (middagdienst).
Het is wel de bedoeling om dit seizoen nog eens mee te doen, goed voor het adrenaline gehalte in mijn bloed.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten