maandag 16 juli 2012

Mooie trainingsrit Glandon

Zaterdagochtend (1 week voor de Marmotte) om 7:00h opgestaan voor een langere duurrit.
Mijn gezinnetje lag nog lekker op 1 oor en buiten waren de vogeltjes al aan het fluiten tegen een smetloze strakblauwe lucht.
Eerst even ontbeten en een bakkie pleur gedronken en om 7:30h vertrokken richting de Glandon. Lekker rustig naar Allemont gereden en me voorgenomen om niet boven mijn omslagpunt (167bpm) te gaan rijden, eerder tussen de 155-160bpm.
De eerste kennismaking viel behoorlijk tegen, zoekend naar een lekker ritme worstelde ik me richting de top. Het eerste gedeelte tot aan het dorp (le Rivier d'Allemond)is niet eens het zwaarste gedeelte en gelukkig was het door het vroege tijdstip nog niet zo heel warm, dat zou snel veranderen. Ik was niet de enige gek die er al aan begonnen was, ik haalde al snel een groepje in wat wel even een lekker gevoel gaf.
Na het dorpje, waar een mooi standbeeld staat ter nagedachtenis van de gevallen tijdens de eerste wereldoorlog)


dook ik de zgn badkuip in, een diepe put waarna het behoorlijk steil wordt voor een aantal kilometers. Weer haalde ik een groepje in die kraakte uit hun voegen. Na een tijdje begon ik mijn rug een beetje te voelen aan de linkerkant, wat me wel een beetje zorgen baarde, zou die het houden?
Na 2h04min stond ik op de top van de Glandon, niet geforceerd, maar wel een beetje terleurgesteld. (had sneller gehoopt). Even genoten van het uitzicht en mijn weg vervolgd naar de top van Croix de Fer. Een hele mooie beklimming die heel lekker loopt en naast me was er een grote roofvogel aan het bidden, ik had het gevoel dat ik hem kon aanraken.(mooi moment om bij je te houden).
Op weg naar de top haalde ik nog een stel in die op fietsvakantie waren, op de fiets met volle bepakking, petje af hoor!

Ik had me bij het ijzeren kruis (Croix de Fer) een groot bouwwerk voorgesteld waar je niet omheen kunt, maar het is maar een iel dingetje als je het zo ziet staan:


Ook hier even genoten van de omgeving en de afdaling ingezet richting Allemont, wat een prachtige afdaling, vrijwel geen haarspeldbochten en de begerige blikken van de renners die nog aan het klimmen waren. Ik werd vol in de afdaling nog gebeld, ik dacht door Sonja met de vraag waar ik bleef, maar het was Michael die benieuwd was hoe het met me ging, altijd leuk een beetje gezonde interesse van anderen. Michael zou zondag komen, samen met Wout, dus een paar mooie trainingsritten samen behoorden tot de mogelijkheden.
In Allemont aangekomen, waar je over een lange brug rijdt met een machtig uitzicht,


besloten om via Villard Reculas terug naar de camping te rijden. Hier had ik me een beetje miskeken, want die beklimming kwam uit in bocht 6 van de Alp en was dus nog een hele behoorlijke kluif.
In het dorpje aangekomen, was ik nog even verdwaald in de smalle straatjes, maar na navraag bij een Italiaan die een beetje Frans sprak en na de bevestiging van een Nederlander die ik tegen kwam, bevond ik me weer op het juiste pad.
Het laatste stuk richting Huez was fantastisch mooi, het leek wel of ik langs een balkon reed met continu prachtig uitzicht op Bourg d'Oisans.
Om 12:05h draaide ik weer de camping op na een heerlijke afdaling met 92km op de teller , een max snelheid van 78km/h en 2600 hoogtemeters.
Niet geheel ontevreden over de wijze van fietsen, maar of het genoeg voor goud zou zijn betwijfelde ik.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten