vrijdag 20 juli 2012

Kenzo op de Alp

Vrijdag 6 juli, de dag voor de grote dag, nog even mijn startnummer opgehaald, wat weer niet zonder slag of stoot ging. Het startnummer moet bovenop de Alp opgehaald worden, waar het dan een gezellige drukte is en er diverse kraampjes staan met allerlei spullen, van fiets tot petje.

Er stond nog een mooie Trek tentoongesteld met de volledige uitrusting zoals team Radioshack ermee rond rijdt:

Een kek fietsje, maar het zou niet opvallen aan de startlijn van de Marmotte zelf. Ik heb zelf ook een aardige fiets, al zeg ik het zelf, maar wat je daar allemaal ziet, de sky is the limit!

Bij afgifte van mijn inschrijfbewijs werd me verteld dat er een probleempje was en werd doorverwezen naar een andere medewerker die aangaf dat ik niet op de startlijst stond. Weer doorverwezen naar een andere medewerker, en dat is nooit een goed teken. (van het kastje naar de muur). Na 15 min wachten werd er een ander startnummer uit de hoge hoed getoverd, eigenlijk had ik startnummer 426 volgens het inschrijfbewijs van EnRoute, ik zag al een nummer boven de 5000 langs komen , maar uiteindelijk werd het nr 442. Daar kon ik wel mee leven, ik stond zo tenslotte toch nog in het eerste startvak bij de anderen. (Guido, Johan, Johnny, Michael en Wout)

Aan een kraampje nog mooie sokken van Ekoi gescoord voor €5,- die heel mooi passen bij mijn Joe&Mie outfit.

Terug op de camping waren de meiden begonnen met het maken van een heel groot en vooral mooi spandoek met alle namen erop van "onze"groep.

Het was echt de moeite waard en daarom iedereen opgetrommeld om rond 19:00h een groepsfoto te maken met alle spandoekleden erop:

Kenzo had de hele week al naar de Alp staan staren en getwijfeld, dat gevoel ken ik maar al te goed, maar ik wilde bij hem niks forceren, het moest uit zichzelf komen

Vroeger heb ik een keer een hele dag getwijfeld of ik in de achtbaan zou gaan in Bobbejaanland, uiteindelijk niet gedaan en daar 1 vol jaar slecht van gelopen. Sindsdien ben ik alle uitdagingen aangegaan die op mijn pad kwamen, zoals bungee-jumpen, parachutespringen, maar ook zaken die met mijn werk te maken hadden.

Om 20:00h besloot hij toch een poging te willen doen, Axel ging dus ook mee en we zouden wel zien waar het schip strandde .

Na de eerste 3 zware bochten begon hij steeds lekkerder te draaien, af en toe even gestopt (ik dan) om een foto te maken en dan moest ik nog flink in de beugel om ze in te halen. Na bocht 11 (halverwege) begon hij eindelijk minder te kletsen, maar de glimlach bleef op zijn gezicht.


We hadden afgesproken dat Opi hem boven zou komen halen, afdalen is toch behoorlijk link en het zou behoorlijk koud zijn als hij de top zou halen.

Onderweg nog even een berichtje gestuurd naar het thuisfront op de camping, dat hij als een speer naar boven ging

Ik gaf hem even de indruk dat ik hem een stukje wilde duwen, benieuwd naar zijn reactie en die was heel vinnig . Hij wilde dit op eigen kracht doen en dat was dan ook de spirit die ik zocht

Daar was Alp D’Huez, we zagen het dorp voor ons opdoemen en het kon en mocht nu niet meer mislukken . Vanaf bocht 1 even de spanning van de benen en rustiger aangedaan, maar uiteindelijk in 1 ruk naar boven gereden in een tijd waar ik de volgende dag voor zou tekenen als afsluiting van de Marmotte: 1 uur en 22 minuten!!!!!!!!, dat is gewoon bijzonder knap voor een kerel van 11 jaar die amper getraind heeft .



Met een grote glimlach kwam hij op de finishvlag aanrijden en ik barste bijna uit elkaar van trots.

Mijn vader kwam ook al snel boven met de auto en ook zijn gezicht glom van trots.

Axel en ik reden gauw naar beneden, het was inmiddels 21:30h en het begon te schemeren en snel af te koelen. Axel misremde zich nog even en kon het ravijn net ontwijken.

Rillend als een rietje kwamen we uiteindelijk op de camping aan met Opi en Kenzo vlak achter ons. Niet echt de ideale voorbereiding voor de volgende dag, maar de uitdrukking op het gezicht van Kenzo maakte het de moeite waard, ik had het voor geen goud willen missen en als dit betekent dat ik dan langer over de Marmotte zou gaan doen, dan had ik het er graag voor over.

Snel even onder de douche gesprongen, de wekker op 5:15h gezet en geprobeerd om lekker te slapen.

1 opmerking:

  1. Hey Angelo,

    Echt mooi !! en echt zeer knap van Kenzo.

    Groeten Angelo.

    BeantwoordenVerwijderen