dinsdag 3 april 2012

smoothie

Maandag voor het eerst op de Cervelo gereden volgens de nieuwe upgrade.
Ander zadel gemonteerd (Specialized Romin Evo) en een kortere stuurpen.
Een ritje gedaan van 45km via Hulst-Axel-Koegors-naar huis.
De fiets voelde compleet anders aan, alsof ik mijn eerste rit deed op een nieuwe fiets.
Vooral de zit tov mijn bracket voelt heel anders aan.
Het werd een ritje in D2 tegen een gemiddelde van 34,2km/h .
Niet slecht als je bedenkt dat ik 3 nachten achter de rug heb met gem. 4 uur slaap per dag.

De dag nadat ik uit de nacht ben gekomen (zoals gisteren (dinsdag)) is meestal de slechtste op sportgebied, het gevoel is dan alsof ik overreden ben door een trein en het liefst zou ik op zo'n dag helemaal niks doen. Echter , alleen dan had ik tijd voor een langere duurrit, de kids naar school en Son gaan werken, dus om 13:00h vertrokken voor een duurrit van 150km met 1h15min in D3.
Dat is behoorlijk pittig , moet ik zeggen en in het verleden reed ik eigenlijk alleen lange duurritten in D1 met een paar blokjes in D2.
De rit vertrok richting Hoek-Breskens-Nieuwvliet-Cadzand-Sluis-Oostburg (proviand ingeslagen)-Waterlandkerkje-Ijzendijke-Hoek-brug Sluiskil-Zaamslag-Hulst-St Jansteen-Koewacht-Zuiddorpe-Westdorpe-Sas van Gent en via de sluizen naar huis.

Vanaf Hoek tot aan Cadzand in D3 gereden met de wind op de kop, ik was vertrokken met een lekker zonnetje en daarom in zomertenue gestoken om zo een lekker kleurtje op de geschoren benen en kalende kop te krijgen. Hoe meer ik bij de kust kwam, des temeer de zon verstoppertje ging spelen en de temperatuur ging dan ook richting de 10C. Afgelopen week zag ik op het werk onderstaan tabel voor indicatie van de windsterkte:








Beaufort
benaminguitwerking boven land en bij mens

0

stil, windstil
rook stijgt recht of bijna recht omhoog

1

zwak, flauw en stil
windrichting goed af te leiden uit rookpluimen

2

zwak, flauwe koelte
wind voelbaar in gezicht, weerhanen tonen nu juiste richting, blad ritselt

3

matig, lichte koelte
opwaaiend stof, vlaggen wapperen, spinnen lopen niet meer

4

matig, matige koelte
papier waait op, haar raakt verward, geen last van muggen meer

5

vrij krachtig, frisse bries
bladeren van bomen ruisen, gekuifde golven op meren en kanalen, vuilnisbakken waaien om

6

krachtig, stijve bries
problemen met paraplu's en hoeden waaien af

7

hard, harde wind
het is lastig tegen de wind in te lopen of te fietsen

8

stormachtig
twijgen breken van bomen, voortbewegen zeer moeilijk

9

storm
schoorsteenkappen en dakpannen waaien weg, kinderen waaien om, takken breken af, alleen zwaluwen en eenden vliegen nog

10

zware Storm
grote schade aan gebouwen, volwassenen waaien om, bomen raken ontworteld, vogels blijven aan de grond

11

zeer zware storm/ orkaanachtig
grote schade aan bossen

12

orkaan
verwoestingen

Ik had het gevoel dat het windkracht 4 was, maar met de omschrijving hiervan kan ik niet echt veel, want bij mij "geen wapperende haren".

Onderweg kwam ik heel veel schooljeugd tegen die zich totaal alleen op de wereld wanen op het fietspad. Ze verspreiden zich over heel de breedte met hun Blackberry's in de hand. Gek toch dat ze aan de ene kant continu bezig zijn met de social media , maar zich daardoor alleen maar a-socialer gaan gedragen!

Tot aan IJzendijke ging het redelijk smooth (gladjes), de benen voelden goed aan en het tempo zat er goed in, ik was dus eigenlijk een smoothie.
Een smoothie is volgens Wikipedia iemand die zijn lichaamsbeharing verwijderd uitgezonderd zijn wenkbrauwen, wimpers en hoofdhaar. dat laatste gaat echter bij mij vanzelf en de rest laat ik aan iedereen zijn eigen verbeelding over.
Nog een leuke parodie op het liedje van Gers Pardoel:


Daarna ging het wat stroever en begon ik het tekort aan slaap van de afgelopen dagen goed te voelen. Toen ik de brug van Sluiskil over reed, was de verleidin wel even aanwezig om naar huis te rijden, maar geen haar op mijn hoofd dat ik daaraan zou toegeven.
De 100km gingen in 3h00min43sec, wat toch een gem. gaf van ruim 33km/h.

Net voor Westdorpe kreeg ik de wind vol op de kop en voelde het gewoon koud aan, alsof ik de Ventoux aan het beklimmen was (de Kale berg)
Tot overmaat van ramp kreeg ik net buiten Sas van Gent een lekke band, uitgerekend in een bocht waar ik nog net voor een vrachtwagen probeerde over te steken. Ik haalde de bocht maar net en wist mijn karretje gelukkig op het asfalt te houden. Daar heb ik enorm lopen sukkelen met mijn bandje, eerst bleek ik de verkeerde binnenband bij te hebben (ventiel van 50mm, heb 80mm nodig), vervolgens kreeg ik mijn buitenband er bijna niet op (1 bandenlichter brak zelfs af) en toen ik mijn CO2 patroon van het ventiel draaide, draaide ik het ventiel uit elkaar waardoor de band dus weer helemaal leeg liep. Uiteindelijk allemaal toch gelukt, maar natuurlijk enorm afgekoeld en met stramme poten vervolgde ik mijn weg voor de laatste 16km.

Wat kunnen 16 kilometers dan lang duren zeg, ze voelden aan als de laatste kilometers van Terneuzen-Grauw die ik een keer gelopen heb, waar ik ook volledig instortte. Met pijn en moeite kwam af en toe 30km/h in beeld, maar de kramp sloeg in mijn bovenbenen en overleven was het enige wat nog telde. Mijn gladde benen waren inmiddels voorzien van chicken-skin en ik smachtte naar een warme douche. Uiteindelijk na 4h38min weer thuis, wat toch nog een gemiddelde gaf van 32,4km/h.

Vanavond mischien nog een uurtje herstel rijden, maar met het oppakken van tuinvuil is het in mijn rug geschoten, dus even afwachten wat dat doet straks.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten