zondag 2 oktober 2011

Betekop

Afgelopen vrijdagochtend (voor mijn laatste middagdienst) en gisterochtend een rondje gereden van 50km, lekker ontspannen in D1 (hartslag 122-138bpm).
Het was fantastisch weer, lekker zacht briesje en lekker warm met de zon vol op mijn slechts door een helm bedekte kei.
De eerste rit ging lekker ontspannen via Zaamslag naar Axel, Zuiddorpe, Zelzate, Sas van Gent naar huis. Cadans steeds rond de 100rpm en hartslag tussen 132-136 bpm.
Goed drinken was het devies want het zweet stroomde werkelijk van mijn gezicht.
Thuis gekomen 48km op de teller tegen 31,6 km/h gem. in D1. Ik ben toch weer een beetje op de weg terug.

De rit van gisteren ging iets minder soepel, ik had vrijdag op mijn werk 4 keer een toren van 60m beklommen , waarbij 1 keer ook nog met 2 steekpannen van 5kg/st in de handen en mijn hamstrings stonden gisteren dan ook redelijk gespannen.
Na een half uurtje peddelen ging dat gelukkig al een stuk beter.
Onderweg zag ik her en der grote stapels bieten klaar liggen om opgehaald te worden.



Ik ben opgegroeid met de bietecampagne in Sas van Gent, waar we 2 fabrieken hadden te weten de Suiker Unie (waar ik nog 4 maanden stage heb gelopen op de tekenkamer voor de MTS) en de CSM. Ik kan me nog herinneren dat er enorme files stonden van tractoren met hun aanhangwagen vol met bieten, wachtend voor de weegbrug. 2 maanden lagen de wegen vol met slijk en de bermen vol met bieten. Gewillig lieten we ons op onze fiets mee trekken naar huis (levensgevaarlijk natuurlijk), gingen we bieten stelen van het fabrieksterrein waar ze dmv transportbanden over het terrein gingen en maakten we een soort van Halloween biet. (hebben die Amerikanen van ons afgekeken).



Sas werd dan ondergedompeld door de zoetige weeige geur van suikerbieten, die geur doet nog steeds allemaal herinneringen oproepen.
De bieten waar zo erg geintegreerd in de maatschappij dat de carnavalsvierders "Betekoppen" werden en worden genoemd.
De fabrieken waren ook hele goede sponsors voor grote evenementen in Sas van Gent waaronder ook de koers van de grote mannen zoals die van Raleigh in die tijd.
Winnaars als Zoetemelk, Johan vd Velde, Cees Priem, Peter Winnen enz.

Opeens wordt ik in mijn gedachten gestoord, een biet doemt opeens op voor mijn voorwiel en ternauwernood weet ik hem te ontwijken. Dat lukte niet altijd iedereen, ik weet nog van een vriendje die in de volle afdaling van de brug van Sluiskil vol op een biet reed, over zijn stuur sloeg en zo zijn voortanden opofferde aan het asfalt. Zo gebeurden er ieder jaar ook ongelukken, soms met dodelijke afloop.

Het ritje van gisteren ging via Zaamslagveer, Absdale, Axel (nog even langs mijn schoonvader gereden, maar die had visite), Westdorpe, Sas van Gent naar huis.
Zoals gezegd, kwam ik na een half uurtje in mijn ritme en draaide het echt lekker rond. Sinds ik naar de osteopaat ben geweest zit ik wel een stuk beter op mijn fiets, mijn onderrug zat namelijk vast waardoor ik steeds meer voorover ging lopen en mijn houding op de fiets ook moeizamer werd.
Thuis gekomen 50km op de teller tegen 30,8km/h gem in D1.
Komende week ochtenddienst, ik hoop dat ik nog beetje kan genieten van het mooie weer op mijn fiets.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten