woensdag 23 februari 2011

Don't stop me....

Gisteren (dinsdag) eindelijk weer een beetje bij de mensen, dwz dat mijn jetlag van de afgelopen nachtdiensten weer ver voorbij was. Dat was maar goed ook want het was prachtig weer om weer eens mijn carbon ros te gaan bestijgen. Ik ben langzaam de duurritten aan het uitbouwen en vandaag wilde ik gaan voor de 70km in D2 zone.
Gelukkig had ik me redelijk goed aangekleed want al snel na vertrek bleek het een stuk kouder aan te voelen dan het eruit zag. Ik dacht ook dat er geen wind zou staan, maar een koude bries uit het oosten was toch goed voelbaar. Mijn route ging via Reuzenhoekse dijk naar Zaamslag, Zaamslagveer, Vogelwaarde, Kloosterzande, Hulst, Axel, via de polder naar Westdorpe, Sas van Gent en via de sluizen terug naar huis. Het eerste uur wilde het maar niet lekker draaien, mijn hartslagmeter gaf kuren en bleef 160bpm aangeven, dus deze maar de rest van de tocht genegeerd en lekker op gevoel verder gegaan. De trapfrequentie lag steeds rond de 100 rpm , wat op zich lekker rustig draaien is. Over draaien gesproken, natuurlijk stond die verrekte draaibrug van Sas van Gent net weer open toen ik daar aankwam, maar in plaats van me eraan te ergeren besloot ik om te genieten van het mooie zicht dat zo'n groot roll on roll off schip rakelings aan je voorbij glijdt, je hebt echt het gevoel dat je hem zo kunt aanraken.


(Let even op het oranje detail aan de achterzijde!)

Ik weet niet wat er met me gebeurd is tijdens het wachten, maar nadat ik mijn weg vervolgde leek het wel of ik andere benen had, ik ben gelijk een tandje zwaarder geschakeld en ik voelde steeds meer power in mijn benen komen. De snelheid nam steeds meer toe en ik begon het nummer van Queen te zingen in mijn hoofd:


Ik haalde mijn watertransportvriend in ter hoogte van Driekwart en voelde me nu echt "unstoppable".
Of is dit gewoon de herbeleving van vroeger.
Als ik vroeger naar de bioscoop was geweest, wat in die tijd nog best iets bijzonders was voor een gastje van 12 jaar, dan leefde ik me zo in in de rol van mijn favoriet, dat ik als de onoverwinnelijke buiten kwam met alle gevolgen van dien:
Hangen aan het horizontale gedeelte van een lantaarnpaal en maar zwaaien, of met mijn crossfietsje het steilste gedeelte van de brug afspringen of op daken klimmen van gebouwen....
Was dit gevoel van nu het gevolg van de filmavond van gisteren samen met mijn buddies?
De film heette namelijk "Unstoppable"en gaat over een op hol geslagen trein beladen met explosieve stoffen:


Het was een heel gezellige avond en zeker voor herhaling vatbaar.
Ik ben geen stapper of cafehanger, maar een lekker filmavondje gaat er altijd in.
Na 70km kwam ik zeer tevreden thuis, gem, trapfrequentie 100rpm en gem snelheid 28,5 km/h. Lang geleden dat het zo lekker ging als de laatste 20km van vandaag, geeft toch weer moed voor de komende trainingen.

2 opmerkingen:

  1. Hey Angelo, ik heb ook weer een jetlag toch lekker hé die nachtdiensten. Ik sta zowat dagelijks voor die rotbrug, genieten is mij nog niet gelukt hoe indrukwekkend die bootjes soms ook zijn. Goed nieuws dat het begint te draaien op de fiets. Laat de lente maar komen !!

    Groeten,

    Angelo.

    BeantwoordenVerwijderen