maandag 31 januari 2011

Een frisse start

Afgelopen week weer voorzichtig de draad opgepakt met het trainen.

Voorzichtig, want ten eerste is het de tijd van het jaar niet voor om volle bak te gaan trainen (planning en weersomstandigheden) en ten 2e is het toch al een tijdje geleden dat ik consequent heb getraind. Zoals eerder gezegd gaan de komende trainingen bestaan uit "rustig , soepel ronddraaien betreft hartslag (D1) tegen een relatief hoge trapfrequentie van boven de 100 rpm en het liefst met 105 rpm".

De eerste training bestond uit een rondje van 30 km, lekker handjes rustig op het stuur via de sluizen, Hoek, Philippine, Zandstraat (waar de roots liggen van de Obrie's), Sluiskil, over de brug naar huis via De Kraag. Ik moet zeggen dat het me niet tegen viel, de souplesse was toch nog redelijk aanwezig, alleen voelde mijn zadel aan alsof ik in een eikenhouten kerkbank zat, je weet wel, waar je een houten kont van krijgt! Ja, ja, ik ben altijd naar een katholieke school geweest, ben gedoopt (naast Angelo heet ik ook nog Urbain en Anna), heb mijn communie gedaan (vandaar dat ik met mijn huidig kunsttandje kan verwijzen naar het gevoel van een hostie die aan je gehemelte plakt) en ben gevormd.

Mijn communie heb ik gedaan in Sas van Gent op 7 jarige leeftijd waarbij ik dus fysiek gemeenschap heb gehad met het geloof. (zo wordt dit omschreven), het vormsel is de bevestiging van je geloof. Alleen zij die onwetend zijn van hun zonden , mogen de communie doen tijdens de mis, indien men zich wel bewust is van zijn doodzonde, moet men eerst de ten biecht gaan vooraleer men de communie kan doen. Mijn beleving is louter gevoed vanuit de collectiviteit van de klas waarin ik zat, ik geloof vooral in mijzelf en de mensen rond me waar ik een connectie mee heb, maar ik respecteer ieder ander zijn beleving en heb het altijd leuk gevonden om over zulke zaken te praten/ discussieren.


De 2e training was samen met Marty, we moesten eens lekker bijkletsen en dus is het ideaal om dit lekker op de fiets te doen en te genieten van de omgeving, het sporten en de zaken die we delen. Rondje gedaan via de sluizen, Sas van Gent, Westdorpe, Zuiddorpe, Axel, Absdale, Zaamslagveer, via de reuzenhoek naar huis. Goed voor een rondje van 48 km met een gemiddelde van 26 km/h en gemiddelde cadans van 102 rpm. Het was overigens wel frisjes en ik had als test boterhamzakjes over mijn blote voeten gedaan, daarover mijn waterdichte Sealskinz sokken , schoenen en dan nog mijn fleece gevoerde waterdichte overschoenen. Helaas, ook nu aan het eind van de rit gewoon koude voeten die tijdens het douchen dan zo lekker gaan gloeien en jeuken dat je automatisch een vorm van electric boogie gaat doen.


Afgelopen Zaterdag een training van 51 km, kris-kras door de polders via Zaamslag naar Absdale, Koewacht, d'n Overslag, Zuiddorpe, de Sassing, Koegorspolder naar huis. Ook nu was het met 1,5 c frisjes aan de snuit en ledematen en daarbij nam de noord-oostelijke wind alleen maar toe waardoor de gevoelstemperatuur ver onder nul zakte.
Net buiten Zaamslag zag ik een bruin gedaante over het fietspad lopen in dezelfde richting als waarin ik me begaf. Het leek eerst op een pony, maar dichterbij gekomen bleek het om een
Deense Dog te gaan. (een zadel erop en je kunt zo wedijveren met Salinero van Anky)
Ik stond even in dubio wat te doen, maar besloot om hem gewoon in te halen. Hij blikte even goedkeurend naar me en liep op een drafje met gepaste trots door. Ik was even bang dat hij de weg op zou rennen, maar even later sloeg hij af naar een boerderij waar hij dus gewoon blijkt te wonen. (collega's van me wisten gelijk welke hond ik bedoelde en hij blijkt dit wel vaker te doen).
Wel handig zo'n geheel zelf ondersteunende hond.

In de polder thv Koewacht zag ik van ver iemand lopen met een grote zwarte hond, wat later een Newfoundlander bleek die mij wel al mogelijk smakelijk hapje zag, want hij begon al enthousiast te springen en zijn baasje haaste zich om hem aan te lijnen.

Het draaide gelukkig best lekker, 105 rpm was geen enkel probleem en de benen voelden al weer een stuk beter aan. Thv de Koegors kreeg ik echter wel met een soort van hongerklop te maken, 1 bakkie pleur en 2 beschuitjes zijn dan ook niet echt een goede basis voor een duurrit van 2 uur in de kou. Op een gegeven moment kreeg ik het gevoel dat ik vanuit de lucht werd belaagd, er viel een enorme grote schaduw over me heen.
Waren de gieren al gearriveerd, zag het er dan zoveel slechter uit dan het voelde?
Nee, het waren slagschaduwen van de windmolens.
Hierover zijn al meerdere krantenberichten geweest en klachten van omwonenden uit met name Schapenbout. Er blijkt dus een regelgeving te zijn die een maximum stelt dat slagschaduwen hinderlijk mogen zijn, dit is gesteld op een bepaald aantal minuten per maand en indien dit overschreden dreigt te worden moeten de betreffende molens gestopt worden.
Uiteindelijk best een lekkere training afgewerkt en met een voldaan gevoel na het douchen even in de bank geploft.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten