maandag 13 december 2010

In een roes

Vanmorgen de stoute schoenen aangetrokken en gaan lopen langs de zeedijk richting de jachthaven en terug. Goed voor 5km genieten.

Afgelopen weekend zat ik in de nacht, maar 2 collega's gingen mee doen aan de halve marathon met start bij Scheldorado. Ik was toch vroeg wakker, dus samen met mijn homeboy Patrick naar de start gegaan. Het viel me op dat de gemiddelde leeftijd behoorlijk hoog was, weinig jeugd.
De vlaamse buren hadden weer sterk de overhand en de uiteindelijke winnaar was Peter de Petter met een zeer acceptabele eindtijd van 1h 18min. Ik moet zeggen dat het wel enorm jeukt als ik zo'n groepje afgetrainde lopers bij elkaar zie en dan niet van die jeuk waarbij je moet gaan krabben en uitslag krijgt, maar van die jeuk waarbij je waanideeen krijgt over je eigen kunnen en je 's nachts droomt dat je vrijwel ongetraind een marathon loopt in 2h48min. Ja het onderbewuste kan vreemde spelletje met je spelen.

Mijn 5K (je moet ergens beginnen) ging best lekker, wel een beetje last van mijn rechterlies, maar daar weet mijn masseur wel raad mee vanavond. Ik ga straks nog even langs de dierenspeciaalzaak om een hard rubber bot om op te bijten als hij mijn spieren weer gaat kneden, want het bijthoutje van de vorige keer is op. Zo zie je maar dat zo'n sportmassage niet louter iets lichamelijks is, het is tevens een mentale training waarbij het verbijten van de pijn de uitdaging is. Pijn is ook slechts iets tussen de oren, als je je eigen kunt trainen dat het er niet is, ben je tot ongelofelijk dingen in staat. Vorige week zag ik een film die gebasseerd is op ware feiten over een Duitse soldaat die er 3 jaar over gedaan had om vanuit een werkkamp in Siberie naar huis te vluchten, als dat geen voorbeeld is.....?
Het was lekker weer vanmorgen, het vroor en er stond vrijwel geen wind.
Ik heb mijn tijd niet geklokt, want mijn horloge is kapot.
Er liggen pakjes onder de boom waarbij mijn hoop gevestigd is op een nieuw klokje, dus gewoon lekker ontspannen op gevoel gelopen. Het is mijn bedoeling om de komende weken uit te bouwen naar 10km. Gewoon lekker ontspannen lopen waarbij tempotrainingen voorlopig in de ijskast blijven totdat ik een goede basis heb en pijnvrij kan lopen.
Ik heb stiekem wel al naar de prestaties van de Nederlandse veteranen gekeken, ja, ja, ik ben al een veteraan!
Ik zou nu uit moeten komen in de 40-44jr klasse waar de Nederlandse records er als volgt uit zien:

800 meter 1.51.5 min Ronald Mercelina
1.500 meter 3.52.28 min Ronald Mercelina
1 mijl (1609 meter) 4.16.3 min Rien van der Wilt
2.000 meter 5.32.9 min John van der Wansem
3.000 meter 8.14.9 min Rien van der Wilt
5.000 meter 14.20.54 min Rien van der Wilt
10.000 meter 29.57.69 min Rien van der Wilt

Daar wordt je nu geen "Happy camper" van, ik zou al mijn p.r.'s moeten verbeteren!
Maar goed, dromen mag en iedere keer dat dat lukt, wordt ik met een glimlach wakker en kan mijn dag niet stuk.
Mijn vrouw denkt dat mijn Cervelo het komende jaar aan de haak blijft hangen als ik het lopen weer goed zou kunnen oppakken. Daar zou ze best eens gelijk in kunnen hebben, het streven is de combinatie, maar met een beetje zelfkennis weet ik dat ik me weer helemaal zal gaan verliezen in de loopsport als dat mogelijk mocht blijken. Af en toe kan ik het gevoel weer oproepen wat ik had toen ik mijn eerste Runners (blad) kocht, ik las het blad niet, ik absorbeerde het, vrat het op! Maar zo ben ik in alles wat ik doe, toen ik ging fietsen kocht ik daar boekjes van, bekeek alle artikelen, films, documentaires. Maar niks gaat boven het lopen, verstand op nul, blik op oneindig, je ademhaling in het ritme van je loopcadans, alleen het geluid van de omgeving en het landen van je voeten.... Dat is genieten op een bijna orgastische wijze en dan kilometers lang!

2 opmerkingen:

  1. Hey Angelo,

    Ik begrijp je passie voor het lopen maar het zou toch eeuwig zonde zijn om de cervélo een heel jaar of zelfs voorgoed aan de haak te hangen. Vergeet ook niet hoe mooi het fietsen kan zijn en als je nog ambities hebt voor 2012 op de fiets dan zou dat ook niet echt handig zijn. Ik gun je uiteraard nog een geweldige loopcarriere als veteraan in je nadagen (haha) maar de kans is groot dat je in de lappenmand beland als je er weer vol in gaat vliegen met diverse records in je achterhoofd.

    Ik wil je zeker niet van het lopen afhelpen maar fietsen en lopen combineren werkt perfect. Afwisseling is leuk en zeer goed voor de motivatie. Herken me wel weer in je verhaal want ik had hetzelfde gevoel betreft het mtb-en. twee maanden terug zelfs ook gedacht om in 2011 alles op het mountainbiken te gooien maar wat bedenktijd heeft me weer met beide benen op de grond gezet. ik zal dan persoonlijk weer vervallen naar puur prestatiedrang en in 2009 heb ik daar de prijs al voor moeten betalen. Belangrijkste is plezier, balans en daarnaast natuurlijk een gezonde realistsche prestatiedrang. Uiteraard kun je dit met lopen ook allemaal realiseren ook ik vind het een geweldige sport. jij bent dan ook nog eens een natuurtalent betreft het lopen dus nogmaals ik begrijp maar al te goed wat er speelt in die kale kop van jou (hihi) tenslotte je hoeft toch nergens definitief voor te kiezen. Zelf vind ik het een verrijking de combinatie racefiets, mountainbiken en hardlopen. Succes in ieder geval met alles dat je van plan bent.

    groeten Angelo.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hey,

    Aanvulling vorige reactie: fietsen is tov lopen niet zo blessure gevoelig. Het ergste wat je kan overkomen is een operatie aan je reet (wat een ellende zeg)

    BeantwoordenVerwijderen