woensdag 24 november 2010

Tandenfee



Afgelopen week was weer een echte topweek!

Sonja was al ziek en dinsdagavond kreeg ikzelf ook afwisselend koude rillingen en zweetaanvallen gepaard met hevige hoofdpijn, dus besloten om maar eens een paar dagen goed uit te zieken en me rustig te houden. Woensdag zag ik in de koelkast nog een stukje overheerlijke chocoladeletter liggen van mijn zoontje en besloot om daar eens even mijn tanden in te zetten.

Nu moet je weten dat ik op 12 jarige leeftijd een keer vreselijk ben gecrashed met mijn BMX-je op de brug van Sas van Gent waarbij mijn gezicht fungeerde als landingsgestel met mijn armen achter mijn rug, angstig vastklampend aan mijn stuur. Het resultaat laat zich raden, voortand afgebroken, bril kapot, overal geschaafd en mijn gezicht van mijn kin tot aan mijn neus gestroopt. Het is uiteindelijk allemaal redelijk goed gekomen, echter jaren later (1991) kreeg ik heel veel last van die voortand die destijds opgekalefaterd is door de tandarts. Bleek ik een grote ontsteking te hebben rond de wortel die mijn huidige tandarts wel even zou verwijderen.

Hij boorde een gat dwars door die tand (tot aan het bot) en begon met steeds grotere staafjes dat gat op te boren en schoon te maken. Ik kan je vertellen dat dit geen pretje was en dat 2 maal per week , 4 weken lang! Uiteindelijk was de conclusie dat het niet goed ging komen en dus moest ik naar de kaakchirurg in Oostburg die de ontsteking voorlangs verwijderde. (boorde een gat boven de tand in mijn kaak). Weer terug naar de tandarts die uiteindelijk vakkundig een kroon plaatste. Toen ik dus van de week een lekkere hap nam van die chocoladeletter, voelde ik iets kraken en wist gelijk dat dat mijn kroon was. Snel (met al hevige koppijn) naar de tandarts die zag dat de restand van mijn oude voortand was gescheurd, dit niet in de dwarszijde, maar in de lengterichting wat hij "worst case scenario" noemde. De voortand moest er dus volledig uit, met wortel en al. Ik vertelde hem dat ik niet van plan was om als een zwerver look- alike ronde te gaan lopen, waarop hij snel wist te regelen dat er de volgende dag een plaatje zou liggen met een nieuwe voortand. Ik moest dus nog even happen voor een goede afdruk en de volgende dag om 16:30h zou deze klaar liggen. De volgende dag dus weer terug, eerst de boel verdoofd, de tranen sprongen in mijn ogen en de snot uit mijn neus. De gereedschapskist ging open en hij ging de voortand wel "even" trekken. Mijn hielen en schouderbladen raakten nog net de stoel, verder bevond ik me volledig in de verkrampte zweeffase. De eerste poging mislukte, met een soort van schroevendraaier begon hij vervolgens tegen mijn tand te duwen, het tandvlees er rond werd opgerokken en de tweede poging volgde. Helaas, weer geen succes. Nu werd er een schroevendraaier met soort van boorkop in mijn tand gedraaid. Poging 3, helaas weer geen succes. Ik zag mezelf al een weekend zonder een voortand lopen en bij de kaakchirurg terecht komen. De gemoederen speelden bij de tandarts ook al op, gereedschap werd op mijn borst gesmeten en zweetdruppels liepen over zijn voorhoofd. Nog diversen pogingen volgden waarbij de krachten die werden uitgeoefend op mijn tand en bovenkaak steed toenamen. Uiteindelijk had ik het gevoel dat mijn nekwervels uit elkaar werden getrokken. De 10e poging volgde, hij zette nog net niet zijn voet op mijn hoofd om met beide handen aan de tang en tand te kunnen trekken, een hoop gekraak volgde en jawel hoor, daar was ie dan eindelijk. Opgelucht haalden we adem, mission accomplished. Gelijk werd het nieuwe plaatje geplaatst en mocht ik in de spiegel kijken. De reclame gaat over "kijk wat vaker in de spiegel van de kapper", maar aangezien ik daar nooit meer kom, is dit een goed alternatief. Het verschil is bijna niet waarneembaar, dus uiteindelijk verlaat ik tevreden met ontwrichte kaak ,die nog compleet gevoelloos is waardoor ik wartaal uitsla, en kwijlend de praktijk. 2 maanden zo rondlopen en dan beslissen of ik een brug wil of implantaat is het devies. Ondertussen zijn we alweer een paar dagen verder, het plaatje voelt nog steeds aan alsof er continu een hosti aan mijn gehemelte vastgeplakt zit. Voor de katholieken onder ons moet dit bekend voor komen, voor anderen is het alsof een je kauwgom in je mond hebt waar al 3 dagen de smaak vanaf is en die achter je tanden geplakt zit. Maar "wie mooi wilt zijn", moet pijn lijden waarbij mooi heel relatief is. Voorlopig in mijn bijzijn liever niet teveel verwijzen naar tanden zoals:

Een tandje bij!

Even op je tanden bijten!

Oog om oog, tand om tand.

Op je tandvlees lopen.

Wie vet eet, graaft zijn graf met zijn tanden.

De tand des tijds.

Tot de tanden toe bewapend, enz, enz.

Toch afgelopen week nog even de hardloopschoenen aangetrokken en een rondje van 5km gelopen, of liever gezegd 2 ronden van 2,5km door de buurt. Ik wilde echt lekker rustig lopen waarbij het 1e rondje ging in 11 minuten en het 2e in 10 min 40 sec. Toch nog een gemiddelde van 13,8km/h, viel me zeker niet tegen. De komende dagen geven ze winterweer op, maar ben toch van plan om alles weer eens goed op te pakken. Nog 2 weken tot de aflossingsmarathon en ik twijfel nog over de Ronde van Vlaanderen die ik eerst zeker niet zou gaan rijden.

De komende maanden ook al toewerken naar een mooi wedstrijdgewicht, voordeel van dat bitje is dat eten niet zo gemakkelijk gaat, dus dat komt wel goed!


Foto oude kroon en nieuw bitje:

2 opmerkingen:

  1. Hey Angelo,

    Dat krijg je ervan als je een echte doorbijter bent zoals jij (haha)

    Sorry maar heb me kapot gelachen om je avonturen bij de tandarts. Prachtig omschreven er gaat niets boven leedvermaak. Succes alvast met de aflossings marathon en het trainen. Ik zou zeggen "zet je tanden er maar eens flink in"

    Groeten,

    Angelo.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Inderdaad weer geweldig geschreven, het is heel erg om te zeggen maar ik moest er toch ook om lachen.

    Heb je overigens geen (s)TANDJE gekregen van Kenzo omdat je zijn chocoladeletter gestolen hebt!!!
    Als ik hem was zou ik je even "aan de TAND voelen" over hoe je erbij komt aan zijn chocoladeletter te zitten bijten.

    Had de sinterklaas waar deze letter vandaan kwam misschien een bijter i.p.v. een mijter?

    Ik hoop dat je snel weer de oude bent en iets leuks hebt om over te schrijven.

    Grt Patrick

    BeantwoordenVerwijderen