vrijdag 27 augustus 2010

Herintreder?

Afgelopen tijd lees ik steeds meer blogs van fietsers die het fietsen combineren met het lopen.
Hardlopen is mijn echte passie wat sport betreft, het is puur en je kan het overal doen en waneer je wilt. Nu Sonja ook al een tijdje aan het hardlopen is, ze is gestart met start-to-run waarbij je middels je MP-3 gecoached wordt, ondersteund door gave muziek aangepast aan het tempo wat je moet lopen. Ze loopt nu al 7 km en het gaat hartsikke goed.
Ikzelf heb in het verleden (eind jaren '80) aan wedstrijd atletiek gedaan.
Het was me vroeger op school wel al opgevallen dat ik harder kon lopen dan de anderen en waar op de voetbal anderen een hekel hadden aan rondjes lopen, vond ik het juist prachtig.
Op de MTS moesten we vroeger de zgn kreekloop lopen waarbij je afhankelijk van je tijd een cijfer kreeg, wat steevast een gegarandeerde 10 was voor mij. Op een dag dus de stoute schoenen aangetrokken en bij de sportwinkel in Sas van Gent een paar hardloopschoenen gekocht en begonnen met "trainen" in de polder, alleen op een rondje van 5km. (uiteraard gecheckt mbv de koersfiets en de auto). Na een paar maanden zag ik een advertentie in de krant van een trimloop , georganiseerd door atletiekvereniging Scheldesport, op de zeedijk van Terneuzen. Met het brommertje daar naartoe gereden en me ingeschreven voor de 7km.
Daar liep ik dan, onbeholpen, niet wetend wat te verwachten, een beetje doelloos voor de start.
Na het startschot liepen er gelijk een man of 3 weg van de meute, ik ben er dus maar achteraan gegaan en tot mijn grote verbazing kon ik goed volgen. Bij het keerpunt bleven we met 2 man over, de andere atleet liep steeds naar me te kijken met de vraag op zijn gezicht van "wie is die gozer?". De laatste kilometer liep ik weg bij hem en zo kreeg ik gelijk al de zoete smaak van de overwinning te pakken. Later die week werd ik gebeld door de atletiekvereniging of ik zin had om eens mee te trainen, want ze dachten dat ik toch wel talent had. Zo kwam ik terecht in de loopgroep van Tonny Strijdonk die mij de beginselen van loopoefeningen bij bracht. We moesten loopsprongen maken en beenheffen en kaatssprongen. Dat laatste lukte mij maar niet, ik leek wel een pasgeboren veulen datr moeite had om op eigen benen te staan. Dus de hele week thuis geoefend en de volgende training deed ik smetteloos de oefeningen mee. Aangezien ik lange afstanden liep (tot 10km) vroeg men of ik zin had om eens een echte wedstrijd mee te lopen en zo geschiedde. 5km op de baan is wel even wat anders dan een trimloopje, maar het ging redelijk goed en ik liep 16:20min. Zo werden alle afstanden door het seizoen heen getest. Mijn eerste 3km wedstrijd was gelijk de Zeeuwse Kampioenshappen en werd 1e in 9:18min. De volgende test was een 1500m die ik liep in 4:09 min en toen de 800m. In mijn loopgroep zat een jongen die 2:04 kon lopen en hij was de gevierde man op de middenafstand. Mijn trainer dacht dat ik ook wel zo'n tijd kon lopen en dus naar Vlissingen voor de test. De eerste ronde ging snoeihard, 400m in 60 seconden had ik nog nooit gelopen, maar ik kon volgen en niet geheel vrij van zelfoverschatting trok in de sprint aan in de laatste 200m. Ik verzuurde toen volledig, het melkzuur zat tot in mijn oorlellen en mijn benen wilden niet meer omhoog. Er was uiteindelijk 1 atleet sneller dan mij en mijn eindtijd was 2:00.4 min. Niet slecht voor een eerste keer en ik wist dat ik deze afstand zou gaan koesteren. Ik besloot om die winter keihard te gaan trainen, meegedaan aan de crosskampioenschappen (gewonnen) en mijn eerste 800m wedstrijd uitgesteld tot aan de 1e competitiewedstrijd in Vlissingen. Mijn trainingstijden gaven aan dat ik als 2e jaars A junior onder de 2:00;00 moest kunnen lopen. Er waren 3 series en ik was in de laatste ingedeeld. In de 1e serie liepen Casper Vroemen en Armand van der Smissen (later Nederlands kampioen 3000m) , de winnende tijd was 1:57.8 min. Wat was dat hard zeg!
De 2e serie liep Simon Vroemen (later diverse malen Nederlands kampioen 1500m en 3000m en Europees record houder 3000m steeple) 1:57.2min.
Mijn trainer was inmiddels Ad Hendriks geworden die veel verstand had van looptechniek en mij de afgelopen winter had geleerd om op mijn voorvoeten te lopen. Hij wenste me succes en zei tevreden te zijn met een tijd van onder de 2 minuten, waarop ik hem zei dat ik wilde winnen en 1:56 zou gaan lopen. Ik liep de hele race alleen en de 1e ronde ging in 57 seconden, ik liep als een trein en finishte in 1:56.3 min, winst en genoeg om aan de Nederlandse Kampioenschappen mee te mogen doen. De geur van het kunststof, het gevoel van ingesnoerde blote voeten in spikes, fantastisch vond ik het en ik las alles over de sport en trainde 6 a 7 keer per week. Er waren trainingen bij dat mijn trainingsmaat op weg naar huis zijn auto aan de kant moest zetten omdat alles zwart werd voor zijn ogen, trainingen met hans van de Griendt 4* 1000m bedoeld in 2:50 min maar die door onderlinge strijd in 2:40 min gingen. Er was een wedstrijd voor de competitie waar ik het zeeuws record wilde aanvallen wat op 1:55 stond, ik voelde me beresterk maar moest van de club de 400m lopen, ik was zo kwaad dat ik 50,9 sec liep en daarmee aangaf dat de vorm super was. Ik kon namelijk helemaal niet uit startblokken starten, had daar nog nooit op getraind. Toen ik senior werd moest ik in dienst, 14 maanden de koningin dienen. Ik kon daar trainen in het bos en op het fietspad voor de intervaltrainingen, daar waar anderen in de bar hingen, beulde ik me af met looptrainingen. Dat jaar werd een groot fiasco, mijn traingstijden waren goed, maar in wedstrijden kwam het er niet uit. Het jaar erop, ik werkte toen net bij DOW in de volcontinu liep ik mijn mooiste wedstrijd. Ik had tijdens de coopertest 4000m gelopen (alleen) en wilde het clubrecord aanvallen wat op 15:24 min stond en droomde heimelijk van onder de 15 minuten. De legendarische Piet Vonck melde zich ook aan de start, dus het zou hard gaan. Ik voelde me beresterk, maar Piet sommeerde me om achter hem te blijven en dat deed ik. De 3 km ging in 9:00 min rond en we hadden een kopgroep van 4 man, ik kon me haast niet inhouden en de laatste ronde gingen alle registers open en liep ik de laatste 400m nog in 63 seconden met een eindtijd van 14:56;96 min. Daarna ben ik aan de sukkel gegaan, terug gekomen van een wedstrijd waarna ik nog in de nachtdienst moest, kon ik niet meer uit de bank komen. (dit zonder iets gevoeld te hebben). Mijn onderrug stond muurvast en het zweet liep me over mijn hoofd van de pijn. Chiropractie heeft me toen geholpen en na verloop van tijd het lopen weer opgepakt, echter korte tijd later weer hetzelfde probleem wat zich bleef herhalen. Zo het medische circus ingerold, Mensendieck therapie gevolgd, steunzolen, scans laten maken van rug en heupen, spieronderzoeken, osteopaten, sportartsen enz, enz.
Op den duur het bijltje erbij neergelegd en schema's gemaakt voor andere lopers, bloed fanatiek fitness gedaan en uiteindelijk dus gaan fietsen. Echter het bloed kruipt waar het niet gaan kan en afgelopen woensdag naar Runnerslab gegaan in Beveren om een Diers scan te laten maken, dit gebeurt zonder rontgen straling, maar men krijgt een duidelijk beeld van de stand van de wervelkolom en bekken en kan zo eventuele correcties doorvoeren.






Een normale scan wordt liggend gemaakt en zegt niks over de stand bij het lopen of bewegen en aangezien er geen afwijkingen zijn geconstateerd op die manier, hoopte ik nu wijzer te worden.
De scan gaf duidelijk een beenlengteverschil aan, dit kan werkelijk zijn , maar ook functioneel wat wil zeggen dat het gecreeerd wordt door de spieren/houding.


Daarna een loopanalyse gemaakt ,

waar de gevolgen van dit beenlengteverschil duidelijk zichtbaar waren, het langere been past zich namelijk aan door de voet naar binnen te laten knikken bij de landing.
Een impressie hoe men te werk gaat:

Ik heb aan beide voeten last van zgn over-pronatie, wat wilt zeggen dat de hiel naar binnen knikt bij de landing en er dus veel verwacht wordt van de grote teen (die bij mij super onbuigzaam zijn), hier een voorbeeld van overpronatie:


Uiteindelijk besloten om inlegzolen te laten maken die vandaag klaar waren om opgehaald te worden. Dus vanmorgen om 11:00h naar Beveren voor een nieuwe loopanalyse en aankoop van schoenen die het best bij mijn looptechniek horen.
Het werden uiteindelijk de Adidas Supernova 3 in de blauwe uitvoering zoals hier:

Ik stel mijn verwachtingen niet al te hoog, maar als ik straks door rustig op te bouwen weer 10 kilometer kan lopen op een leuke manier (15 km/h), dan zullen de tranen over mijn wangen bollen als ik weer kan genieten van de cadans van mijn eigen voeten.
Ik houd jullie op de hoogte!

PS: Ik ben zeker niet verloren voor het fietsen, juist de combinatie lijkt me geweldig om te doen met verschillende doelen om te stellen.

1 opmerking:

  1. Hoi Angelo,

    Mooi verhaal om te lezen over de tijden van welleer. Ik heb ooit ook eens met Piet Vonck mogen lopen aan de kust bij Groede. Dat was me nog een eens lesje hardlopen dat ik daar kreeg toen ik mijn kater probeerde te verdringen van de nacht ervoor. grappige was dat ik onderweg niet wist wie de beste man was. Hij was naast me komen lopen en vroeg of ie een stukje mee mocht lopen. Dat stukje werd een heel eind, Langzaam aan ging het steeds harder en harder en ik wilde mijn eigen zeker niet laten kennen. Op den duur in volle sprint werd ik er natuurlijk faliekant afgelopen. In het gesprekje na deze wijze les stelde hij zich voor en toen ging er natuurlijk wel een lampje branden. Ach vandaar !!!! kon ik niet volgen. Hij had wel respect voor me omdat ik volgens hem zonder ook maar één trimloop/wedstrijd in de benen een behoorlijk stukje kon lopen en vroeg me of ik eens mee wilde trainen met de atletiek vereniging in Hulst. Is er nooit van gekomen. Inderdaad een legendarisch persoon en een ongekend goede loper en helaas veel te vroeg overleden.

    Succes in ieder geval met lopen ik vind het altijd grappig om te lezen hoe fanatiek je altijd bent. Voor mij een bevestiging dat ik niet de enige ben met een flinke kronkel in zijn kop (haha) Wellicht komen we elkaar in de toekomst ook eens bij een trimloop tegen. "mooie kloot" zijn dan waarschijnlijk mijn woorden als ik na je over de finish sukkel (hahaha) Doe voorzichtig heb zelf na mijn eerste duurloopje zonder wandelen een gevoel van lichte overbelasting aan mijn binnenste knieband overgehouden dus de geplande loop van morgen sla ik wijselijk over. Lopen is echt een kick en een verslaving daar doen we het altijd voor hé.

    Groeten,

    Angelo.

    BeantwoordenVerwijderen