zaterdag 5 juni 2010

No pain, no chain

Afgelopen donderdag D1 rit gepalnd van zo'n 3 uur en dus vol goede moed vertrokken richting Hulst. De nacht ervoor niet goed geslapen vanwege pijn in de keel en het gevoel van iets onder de leden te hebben. Dat was goed te merken tijdens het fietsen ook, het draaide voor geen meter.
Ik kon mijn hartslag wel in D1 houden, maar het gevoel erbij was dermate slecht dat ik de training na 1,5 uur heb afgebroken zodoende slechts 45km gereden heb tegen een gemiddelde van 30,7km/h. Had ik vorig jaar voor getekend, maar ik weet dat er nu meer in zit.

Vrijdag om 13:15h opgestaan (was 's morgens thuis gekomen na mijn eerste nacht en dus 24 uur wakker geweest) na effectief 3 uur te hebben geslapen. Weer om 9:20h al voor de eerste keer wakker geweest (lag om 7:30h in bed) en daarna inetrval geslapen tot 13:00h.
Beetje in de tuin gewerkt en de buitenboel schoongemaakt om 's avonds na het wandelen met Lance een krachttraining te doen van 10min inrijden, gevolgd door 45 min D3 met een cadans van 85rpm en dan een cooling down van 10 min. In mijn gedachten heb ik de Alp opgereden net als alle 2896 deelnemers van Alped'HuZes dat donderdag hebben gedaan om geld in te zamelen voor de kankerbestrijding door de Alp 1 tot 6 keer op te klimmen. Echte kanjers zijn dat en in totaal hebben ze ruim 10 miljoen euro opgehaald. De jongste deelnemer was 9 jaar en de oudste 72 jaar, dit geeft toch maar weer aan hoe toegankelijk wielrennen eigenlijk is en hoe iedereen door zijn eigen doelen te stellen en te halen op zijn/haar nivo enorm kan genieten van deze sport.
In mijn gedachten beklom ik dus de Alp in de finale van De Marmotte, ik was helemaal gefocussed en betrapte me erop dat ik zat te genieten van de ervaring en zelfs mijn rechter vuist balde van "yeah, ik ga goud pakken!!!!". Dit komt mischien wat gestoord over, maar dat heet bij mij sportbeleving zoals ik ook kan genieten van andermans prestatie, zoals de winst van Dieter Baumann tijdens de 5000m finale in Barcelona waar hij tegen alle verhoudingen in de Afrikanen verslaat:



Vandaag uit de nacht gekomen en nu lekker genieten van mijn weekend en het mooie weer.
Weer kloot geslapen en om 12:30h opgestaan om na een bakje koffie en 2 eierkoeken een D1 ritje te doen van 60km. De benen voelden ontzettend goed aan, veel power in de poten waar de tabak inmiddels vanaf is gehaald om te evolueren naar "wielrenner".
Ik moest me steeds inhouden om in D1 te blijven rijden en af en toe dan ook onedrin D2 gereden. Na 1,5 uur voelde ik wel aan mijn algemeen gestel dat er moeite in mijn lijf zat, maar de benen maalden onverstoorbaar. Uiteindelijk 60km tegen 31,5km/h gemiddeld met een gemiddelde hartslag van 140bpm (grens D1-D2). Morgen lekker een rustdagje en genieten van het mooie weer, we krijgen ook nog visite, dus lekker in de tuin eten/drinken en relaxen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten