dinsdag 29 juni 2010

Col d'Ornon

Afgelopen nacht lekker geslapen, wel licht, maar het bedje lag echt lekker.
Mijn bed is in tegenstelling tot mijzelf een zgn "twijfelaar".
Wel gek om 's morgens alleen wakker te worden, dan mis ik m'n vrouwtje behoorlijk.
Om 8:30h opgestaan met een strak blauwe lucht en het gefluit van vogeltjes.
Wat is het hier toch mooi!
Om 9:00h ons gemeld voor het ontbijt, dus onze ouders zijn toen ook maar opgestaan.
Het viel me op dat ik last had van stijve knieen, en dan met name de rechter.
Na het ontbijt even langs de fietsenmaker met de Kuota voor de bewuste kabel en daarna even een boodschapje gedaan met z'n allen. We hadden om 13:00h afgesproken met Angelo, Eric en Johan (schoonvader van Angelo), dus op tijd naar hun camping gereden. Mijn vader ging ook alvast aan de col d'Ornon beginnen. Ons groepje ging eerst warm rijden richting het stuwmeer van Allemont waar eerst Eric hard aanzetten en vervolgens Angelo. Ik wilde niet forceren dus heb Angelo laten gaan. Aan de voet van col d'Ornon


demareerde Angelo gelijk en ik had\Eric ook verwacht, dus ik op eigen tempo er achteraan. Ik wilde rond mijn omslagpunt fietsen en met de ervaring van vorig kaar dat mijn hartslag gelijk sky high ging, had ik geen hooggespannen verwachtingen. Ik had na een paar kilometer een lekker tempo te pakken, maar wat was het warm zeg, het zweet gutste van mijn hoofd. Op de wat vlakkere stukken een beetje bijgeschakeld en mijn hartslag iets laten zakken. Tot mijn grote verbazing kreeg ik Angelo weer in mijn vizier en haalde ik hem zelfs bij, dus samen naar de top gereden die na 40 min werd bereikt. Net voor de top haalden we mijn vader nog in, het ging gelukkig goed met hem, knap hoor, 67 jaar en dan zo'n klim! Boven hebben we gewacht tot de rest ook allemaal binnen druppelden en de stemming was opperbest.
Mijn vader op de top:



Alex kwam ook goed boven, het was zijn eerste echte col ooit en hij had nu de smaak te pakken. Na een blikje cola met z'n allen naar beneden gesuisd. Het afdalen ging me ook stukken beter af dan vorig jaar, ik kon Angelo goed volgen en haalde max.75km/h . De grote verassing van de dag was Alex, hij knalde Guido en mijn vader voorbij met 70 km/h en dat voor een eerste afdaling! Ik voelde wel mijn rechterknie zeuren en dat begon me danig zorgen te baren, heel het jaar niet geblesseerd geweest, het zal toch niet....?
Terug van het fietsen snel gedouched en naar de voetbal gekeken waar Nederland als winnaar uit de bus kwam, we kwamen nu ook al aardig in de winners-mood.
Mijn knie speelde nu behoorlijk op en indien morgen niet beter, dan neem ik een rustdag.

Het gaat tenslotte om zaterdag, het gevoel is verder goed.

3 opmerkingen:

  1. dat is ook wel balen zeg, net nu. Hopelijk gaat het snel weer beter en ben je weer helemaal oké voor zaterdag.
    Doen jullie wel een beetje voorzichtig, 70-75 km berg af noem ik namelijk niet voorzichtig. brr
    Diep respect voor opi en Alex (eigenlijk voor jullie allemaal hoor)
    groetjes Ellen

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Klote van je knie, het zal toch inderdaad echt niet waar zijn, ik zou zeggen zoek een plaatselijke (vrouwelijke!) fysio op en doe niks meer tot zaterdag.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hey Angelo & the rest,

    Wat een mooie ervaring moet dit voor jullie worden!! Diep respect voor jullie allen!
    Kijk wel ff uit met die knie eh Angelo!! Hij moet nog wat jaartjes mee!!
    Vanuit zeer warme Terneuzen!!!

    Groetjes Ingrid & Henk Eekman

    BeantwoordenVerwijderen