zondag 16 mei 2010

Trainingsrit 12 mei

Vanmorgen gepland om te gaan trainen met nadruk op het klimmen rond Tour Madeloc.
Om 11:00h vol goede moed vertrokken met de auto naar Argeles–sur-Mer om vandaaruit te vertrekken richting Collioure. Thv van Argeles gingen echter de hemelsluizen open en regende het dus volle bak, dus omgekeerd met een naar gevoel in de onderbuik terug naar de camping waar het gek genoeg gewoon droog bleef en ’s middags zelfs nog echt mooi weer werd.
Ik kreeg het voorgevoel dat dit niet mijn dag werd.
’s Middags dan maar gevoetbald met Kenzo samen met wat buurjongetjes in een soort van voetbalkooi op de camping.De groep waarmee we voetbalden werd steeds groter en bloed fanatiek en al gauw liep het zweet over mijn oude kadaver.
Ik kreeg een brandend gevoel onder mijn voetzolen en mijn rechterbovenbeenspieren voelden aan of ze ieder moment vol in de kramp gingen schieten, mijn bovenbeen licht aanraken deed al zeer.
Na verloop van tijd zat ook Kenzo erdoor en besloten we om te stoppen.
Sonja was inmiddels met de meiden (Nikki en Bibi en Anita) naar het zwembad gegaan en ik besloot om nogmaals te proberen om te gaan trainen, ditmaal vertrek met de fiets vanaf de camping.
Om 14:45h vertrokken richting Argeles-sur-Mer en dan naar Collioure om daar de route Madeloc op te pikken. Het ging ondanks de grote bloedblijn op mijn rechter grote teen (dat was dus dat brandende gevoel onder mijn voeten) en de opspelende rechterbovenbeenspieren helemaal niet zo slecht, met een gangetje van 32 a 33km/h was ik vrij snel in Collioure waar ik aan de klim naar Balcon de Madeloc begon, een klim van 10km. Onderweg nog even een fotootje gemaakt van het fantastische uitzicht. Opeens voelde ik het relief van de weg wel erg goed onder mijn kont en ja hoor….., een lekke achterband. Ik mag niet klagen met mijn 2e lekke band op 13000 km, maar de timing was mooi kloot! Snel het achterwiel eruit en ander bandje erin, uiteraard na het doortastend zoeken naar de veroorzaker die niet te vinden was. Mijn CO patroonhouder op het ventiel gedraaid en vullen maar! Toen de band lekker op spanning was, deze weer losgedraaid en tot mijn grote schrik draaide ik het binnenwerk van mijn ventiel ermee uit waardoor dus mijn band weer leegliep.
Gelukkig had ik nog 1 patroon bij me, maar hetzelfde dreigde te gebeuren en de gedachte drong zich al op om Sonja te bellen en me te gaan zoeken in deze negorij om me op te komen halen. Gelukkig kreeg ik het uiteindelijk toch voor elkaar, maar er was geen ruimte meer voor een 2e lekke band.
Toch besloten om de klim verder te nemen tot aan de top. Daar aangekomen leek het wel of de duisternis zijn intrede deed en dat om 16:15h in de middag, dat beloofde dus niet veel goeds en ik ben dan ook bij het vallen van de eerste spetters snel omgedraaid om de afdaling naar Port –Vendres te nemen om vandaaruit via Collioure terug naar de camping te rijden.(uiteraard eerst nog een paar foto’s gemaakt)

Halverwege de afdaling stond er en bord midden op de weg dat 300m verderop de weg afgesloten zou zijn, maar ik was niet meer te houden dus er volle bak langs en op hoop van zegen! Gelukkig kon ik gewoon door en zonder kleerscheuren , maar inmiddels wel al aardig natgeregend kwam ik beneden aan. Toch genoten van de prachtige omgeving, het is geweldig om hier te kunnen fietsen. Vanaf Collioure het grote mes erop gezet en tussen de 37 a 38km/h (met lichte tegenwind) naar Canet-Plage (ongeveer 25km)gereden. Wat een verschil als je je rust kunt nemen en eens meerdere dagen achter elkaar meer dan 8 uur kunt slapen, moet ik maar eens vaker doen.
Op de camping had het nog helemaal niet geregend en de meiden hadden zelfs tot 18:00h aan het zwembad gezeten, wat een verschil in weer over een afstand van 30km.
Uiteindelijk in totaal 76km gefiets tegen een gemiddelde van 28,3km/h wat behoorlijk negatief werd beïnvloed door de trage automobilisten in de badplaatsen.Toch nog 14km geklommen, alles is meegenomen op weg naar De Marmotte. (heb ik trouwens afgelopen nacht al over gedroomd!)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten