zaterdag 15 mei 2010

Training op vakantie

7 mei trainingsritje naar Collioure.

Afgelopen 10 dagen op vakantie geweest in Canet -en -Roussillon in Zuid-Frankrijk aan de Middelandse zee. Dinsdag 4 mei vertrokken en onderweg nog een tussenstop in Clermont Ferrand in een Formule 1 hotelletje gemaakt om voor het eerst deze afstand van 1200km in 2 dagen te overbruggen, normaal rijd ik altijd in 1 ruk ergens naartoe.
Mijn fiets moest natuurlijk wel mee op de kamer, anders zou ik in de auto gaan slapen, maar het was gelukkig geen probleem.
Woensdag dus op de camping aangekomen (Le Brasilia) waar de mensen (90% Nederlander) in lange winter en regenjassen liepen en Bibi en Anita (vriendinnetje van Nikki en haar moeder die een fervent fan is van Zinedine Zidane)ons al op stonden te wachten. Het was er de afgelopen dagen beestenweer geweest, hopelijk zou dat gaan veranderen want anders korten we de vakantie zo in en rijden terug naar huis......

Vandaag eindelijk minder wind en een flauw zonnetje te zien.
De afgelopen dagen en de reisdagen dachten we dat de zomer al voorbij was en de herfst al was begonnen. Onderweg vanaf Clemont Ferrand hebben we nog in de mist door de sneeuw gereden op 1000m hoogte, gekker moest het toch niet worden!
Bij de receptie gaan vragen waar ik het beste kon fietsen om een beetje te klimmen en hoe daar dan te geraken. De zoon van de campinghouder verwees me naar Collioure, een prachtig havenplaatsje in de heuvels waar ik een paar jaar geleden , toen we in Argeles sur Mer waren, mijn hart al aan verpand heb. Je kunt vanaf daar de Tour Madeloc volgen wat volgens hem heel zwaar is en ik kreeg tevens de hint om te wachten op een dag dat het minder waait anders is het niet te doen. Ik wist het woord voor “watje” niet in het Frans en heb hem dus in zijn waarde gelaten.
Vandaag rond 10:30h vertrokken in korte broek en dunne armstukken, via de boulevard van Canet Plage gereden richting St Cyprien. De boulevard loopt direct langs het strand en ik kreeg het gevoel van in Miami te fietsen zoals je op TV ziet in series als Baywatch e.d. Een mooi recht breed pad met aan weerszijden palmbomen en links daarvan een mooi breed strand.



Voor mij echter geen mooie meiden op skeelers in stringetjes , maar bejaarden in lange regenjassen met van die mottige verkleurde poedels. Vervolgens richting St Cyprien dat nu de uitstraling had van Cadzand Bad in de maand februari, kortom troosteloos en uitgestorven. Vanaf hier herkende ik de weg van een paar vakanties geleden en ik vervolgde mijn weg naar Argeles sur Mer vanwaar Collioure aangegeven moet staan. Het viel me op dat ik vrijwel niet op de grote weg moest fietsen, maar er veel voorzieningen waren gemaakt voor de fietsers. Na 25 km kwam ik in Argels aan waar ik op zoek ging naar Collioure. In het verleden reed ik daar naartoe over de autoweg, maar dat leek me nu niet echt verstandig, uiteindelijk een weg gevonden die onderdeel uitmaakt van de Route des Cols en die me voerde naar mijn bestemming.
Ik kwam weer op bekend terrein en de eerste klim van de dag bracht me naar Collioure met zijn prachtige baai en mooie vestingmuur en leuke smalle straatjes en winkeltjes waar je met een glas Rose in de hand , je God in Frankrijk waant.



Op een spiltsing naar het centrum stond een bordje met de tekst “Tour Madeloc” en ik besloot om dit nog een tijdje te volgen. Ik kwam in een prachtig bergachtig gebied terecht met fantastisch uitzicht op de kustlijn en de bergen waarvan de hellingen leken op rijstvelden in Vietnam, maar nu voorzien van wijngaarden. De weg werd steeds smaller en steiler (tot 8 a 9%) en het wegdek werd ook steeds hobbeliger. Wat was dit genieten zeg en het weer werd ook steeds beter waardoor de armstukken ook afgestroopt werden. Even naar Sonja gebeld die met de kids en Anita en Bibi naar Canet Plage ging om daar een beetje rond te kijken. Ik besloot om nog even verder te klimmen en dan om te draaien want ik wist niet waar dit uit ging komen. (zal ik later deze week zeker onderzoeken) Nog even gedronken en wat foto’s gemaakt en terug naar de camping.
De benen voelden goed aan, na een paar dagen in een normaal levensritme waar 8 uur slapen makkelijk gehaald wordt, merk ik dat mijn lichaam weer op krachten komt. De heenweg ging rond de 32km/h, de terugweg niet onder de 35km/h geweest waarbij ik diverse malen als Sven Nijs mijn fiets over obstakels moest wippen. Uiteindelijk 70km gefietst en door het vele stoppen en met de klimmetjes erin 29km/h gemiddeld.

Sonja gaat ondertussen ook verder met haar looptrainingen, op de camping hebben ze een fitnesscentrum met loopbanden en trouw raffelt ze hier haar kilometers af, dus ze heeft er wel begrip voor dat ik ook nog een beetje wil fietsen. De rest van de dag staat dan in het teken van de kids, voetballen, hockeyen en andere spelletjes doen.

Overmorgen weer een training gepland.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten