woensdag 31 maart 2010

Apocalyps

Afgelopen week rustig aan gedaan, mijn rustpols was wat verhoogd , dus reden genoeg.
Maandag weer een jaartje ouder geworden, nl 42 lentes en dit samen met mijn vrouwtje gevierd in Thermae 2000 in Valkenburg. Lekker een dagje relaxen, niks aan je hoofd en lekker zweten zonder daar iets voor te moeten doen. Gisteravond een relaxed fietsrondje gepland en dus na het eten vertrokken in mijn nieuwe Cervelo outfit richting Hulst en het plan was om via Sas van Gent naar huis te fietsen en zo 60km bij elkaar te trappen. Ik heb voor mijn verjaardag van mijn kids en vrouwtje de witte Cervelo broek gekregen met bijpassende sokken en samen met het shirt dat ik al in bezit had maakt dat weer een mooi plaatje, al zeg ik het zelf.
Rustig richting Hulst gepeddeld waar ik even voor de stoplichten moest wachten. Toen ik mijn blik richting Axel wende, sloeg de schrik me op het hart. De lucht zag daar inktzwart en deed me denken aan de film 2012, waar de einde der tijden wordt verkondigd.
Zelden zo'n donkere lucht gezien, maar ik moest toch die kant op, dus gaan met die banaan!
Zodra ik richting Axel ging fietsen, nam de wind sterk toe en op een gegeven moment was er geen sprake meer van tegenwind, maar van tegenstorm. Enorme windvlagen, gepaard met regen teisterden mijn benen die slechts gehuld waren in een korte witte fietsbroek, waarvan het maagdelijke wit snel zou overgaan in een grauw geheel. Het kon nog erger, want de regen ging over in hagel en nu werden mijn gezicht en kalend hoofd gestenigd. Wat had ik gedaan vandaag om dit te verdienen, was ik dan toch iets te cynisch geweest tijdens de werkvergadering, of was het slechts een voorbode van wat me komende zaterdag tijdens de Ronde van Vlaanderen te wachten staat? De temperatuur zakte binnen 10 minuten van een aangename 13C tot 5C (met die wind is de gevoelstemperatuur aanzienelijk lager) en mijn hartslag steeg van 140bpm naar 166 bpm zodat van een rustig ritje al lang geen sprake meer kon zijn. Ter hoogte van Axel twijfelde ik even hoe verder te gaan, maar een echte Flandrien wil niet van wijken weten en dus stoempte ik verder richting de Sassing, waar de pijn in mijn vingers me toch te gortig werd en ik wijselijk afsloeg richting de Koegors. Automobilisten begonnen met hun lichten te knipperen en keken vol bewondering of met afgrijzen naar deze tegen de wind in stoempende renner. Mijn voeten en handen waren de pijn voorbij, want het gevoel had reeds de uiterste punten van mijn lichaam verlaten. Ik moest nog even een plaspauze maken, maar aangezien het ook hier om een uiteinde van mijn lichaam ging, was dit geen sinecure. Uiteindelijk kwam ik na 1:39h de verlaten Robijnboog weer ingereden waar mensen onwetend van mijn lijden rustig TV zaten te kijken, zich verwarmend aan de kachel en warme dranken. Ik had deze keer geen sleutel meegenomen, want mijn dochter zou toch wel thuis zijn als Sonja Kenzo op gaat halen van de voetbal. Helaas, de wet van Murphy kruist iedereen zijn pad en helaas was het nu mijn beurt. Vernikkeld van de kou en niet in staat om mijn lichaam 2 seconden in dezelfde positie te houden, stond ik hulpbehoevend, maar geheel nutteloos aan te bellen aan mijn eigen voordeur. Gelukkig heeft mijn broer, die 3 huizen verder woont, ook een sleutel van ons huis en was hij wel thuis.
Snel de natte kleren uitgetrokken en onder de douche gesprongen om zo de vereiste 37C , die we nodig hebben om ons lichaam goed te laten functioneren, terug in mijn lijf te krijgen.
Uiteindelijk 44 km gereden tegen 26,8 km/h met een gemiddelde hartslag van 146bpm.
Mijn broer gaat zaterdag ook mee voor de volle mep en aangezien het eerste stuk van zo'n 70km richting het zuidwesten gaat , zal het even knokken worden.

1 opmerking:

  1. Wat erg dat ik je Maandag vergeten ben. Nog van harte. Ik bel je zo. Ik had je al heel erg gemist maar dit had ik niet verwacht. Ik was in dezelfde hagelbui net aan een hardlooptochtje met Chess begonnen. Probleem is dat honden dan niet meer tegenwind kunnen omdat hun ogen bekogeld worden. Nu waren deze hagelstenen wel erg groot ook overigens. ik ben maar omgekeerd. Ik had wel een sleutel bij. Gelukkig eind goed al goed. Ik wens jullie in ieder geval heel veel succes aanstaande zaterdag. Ik ben benieuwd naar de resultaten.

    BeantwoordenVerwijderen