woensdag 3 februari 2010

2 -daagse

Gisteren eerst Lance uitgelaten in echt kolere weer, het regende ijswater , terwijl ik een duurrit had gepland van 3 uur. Me eerst omgekleed en net toen ik had besloten om buiten te gaan trainen, kwam er een nieuwe hoosbui.Dus de Tacx geinstalleerd en dit keer in de huiskamer voor de TV, Ik had er al een beetje rekening mee gehouden dat het weer tegen me zou keren en had de avond ervoor al een film in huis gehaald.
De film was geselecteerd op duur en niet zo zeer op de inhoud, maar daar was achteraf ook niks mis mee. De film duurde 2,5 uur en ging over strategisch oorlog voeren in China, echt een heel groots opgezette film tegen prachtige achtergronden en veel actie, de titel was "Red Cliff".
Hieronder de officiele trailer:



De training bestond dus uit 3 uur op de Tacx met de hartslag in D1 en tegen een trapfrequentie van 110 rpm.
De temperatuur in de kamer was 20C, dus gauw de verwarming terug gezet, maar dat mocht niet baten. Ik zweette echt als een otter, maar de benen voelden goed aan en na 3 uur exact stapte in dan ook tevreden van mijn stalen ros van carbon.
Gauw even douchen, Lance uitlaten en een bordje Brinta verorberd en naar het werk.
Ik zat immers in de middagdienst. Ik zat zo in de stemming van de Chinese film dat ik gauw nog even een Chinese maaltijd heb gehaald voor op het werk.
Ik vind het altijd jammer dat ik niet buiten kan trainen, het gaat hier om een gevoel, ik houd ervan om kilometers te maken en die tellen niet op de Tacx.
Dit zegt natuurlijk niks over de efficientie van je trainingen, maar ik zal wel een beetje van de oude stempel zijn.

Vandaag (woensdag) wilde ik een duurrit gaan doen van 2,5 uur met een paar versnellingen erin, maar toen ik net op het punt stond om te vertrekken, belde Marty me op, hij had een halve snipperdag genomen en vroeg of we samen konden gaan. Nu is samen rijden altijd gezelliger en het was alweer een tijdje geleden dat we elkaar gesproken hadden, dus eerst Marty opgehaald en samen richting Breskens vertrokken zodat we een lichte bries in de rug zouden hebben als we naar huis reden. Al babbelend over allerlei zaken (Sonja vraagt we wel eens waar we het dan over hebben, maar dat is echt van alles, zodat ik soms niet eens kan zeggen wat precies)rolden de kilometers onder onze bandjes door en we zaten in no time in Breskens, nog even de Panoramaweg aangevallen (waar Marty klaagde over opgezette voeten, waarvan ik dacht dat alleen zwangere vrouwen last hadden) en door via Groede, Oostburg, Waterlandkerkje, IJzendijke, Biervliet, Hoek, sluizen naar huis. Het tempo zat er lekker in en de benen voelden goed aan, vnl in D2 gereden en totaal 77km tegen 28,6km/h gemiddeld en gemiddelde cadans van 94 en hartslag 143 bpm.
Het komt vast wel goed met de Amstel Gold Race, het zal in ieder geval gezellig worden!
Vannacht de nachtdienst in en even een aanslag plegen op mijn darm flora en fauna en algemene gesteldheid, dus trainen zal morgen niet gaan.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten